Boek: De brief van Splinter

Journaliste Agnes van Brussel publiceerde onlangs een boekje over haar dove zoon Splinter (1988), die na een hersenvliesontsteking doof werd. Hij was nog maar anderhalf jaar oud. Zijn ouders kozen ervoor om hem met gebarentaal op te voeden en scholen te kiezen die tweetalig (Nederlands en gebarentaal) onderwijs gaven.

Dat was geen gemakkelijke keuze, maar leverde het hele gezin, en Splinter in het bijzonder, een fijn leven op. Gebarentaal werd thuis de voertaal en de school bood hem gebarende vriendjes voor het leven.

In het boek houdt de schrijver een pleidooi voor gebarentaal in opvoeding en onderwijs. Het vraagt veel van ouders, want het liefst houden ze hun kind dicht bij huis en willen ze graag dat het dove kind hun eigen taal spreekt. Bovendien krijgen ze vanuit het medisch circuit de waarschuwing dat gebarentaal het leren spreken tegenwerkt. Ook de ouders van Splinter hadden aanvankelijk een haat/liefde-verhouding met gebarentaal, maar kozen er toch voor in het belang van Splinter.

In een interview aan het slot van het boek vertelt Splinter zelf wat de dovenwereld voor hem betekent.

Het boek is te bestellen door een mailtje te sturen naar agnesvanbrussel[at]gmail.com.
Het boek wordt je dan toegestuurd met een tikkie voor 15 euro (boek plus verzendkosten).